MS2100 lat awangardy: E. Prampolini. Futuryzm, scenotechnika i teatr polskiej awangardy
-
Foto: Małgorzata Burkot
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
Enrico Prampolini. Futuryzm, scenotechnika i teatr polskiej awangardy.
W ramach obchodów 100-lecia awangardy w Polsce.
Enrico Prampolini. Futurism, stage-design and the Polish avant-garde theatre.
Exhibition in conjunction of the 100th anniversary of the Polish avant-garde
Pełny opis wystawy: Enrico Prampolini. Futuryzm, scenotechnika i teatr polskiej awangardy [serwis MSŁ]
Kurator / Curator: Przemysław Strożek
Koordynacja / Coordinators: Przemysław Purtak
Projekt graficzny / Graphic design: BADR
Miejsce / Place: Muzeum Sztuki w Łodzi, MS2
Data / Date: 10 luty / February – 21 May / may 2017
––
Druga z wystaw 100-lecia awangardy w Polsce stanowiła pierwszą rekonfigurację zaprojektowanego dla cyklu systemu wystawienniczego. Adoptowalność systemu pozwoliła na realizację – tym razem odmiennych od Superorganizm przestrzeni z użyciem modułowych ścianek uzupełnionych o nowe etalaże specyficzne dla tej ekspozycji. Ich rolą polegała na dostosowaniu do specyfiki projektu kuratorskiego i prezentowanych obiektów przestrzennych. W przypadku Prampoliniego… odbiorcy mogli zobaczyć unikalne makiety, kostiumy teatralne oraz projekcje filmowe. Dodatkową warstwą wystawy były synchronoptyczne linie czasowe obrazujące relacje pomiędzy grupami artystycznymi i zagadnienia i chronologią.
Z opisu kuratorskiego; „Włoski futuryzm lat 1909-1944 był pierwszym i najdłużej aktywnym ruchem europejskiej awangardy. Założony przez Filippa Tommasa Marinettiego obejmował wszystkie dziedziny literatury i sztuki: od poezji, przez plastykę, fotodynamizm, teatr po architekturę. Głosił pochwałę człowieka mechanicznego i roztaczał uwielbieniem cywilizacyjny postęp. Ruch ten nie bez powodu narodził się we Włoszech, gdzie świadomość związków z dawną kulturą i niemożności wydostania się spod jej ciężaru musiała wzbudzić sprzeciw młodych, nowatorskich artystów”.
„W latach 20. Enrico Prampolini ulegał silnie wpływom międzynarodowych eksperymentów awangardy związanych z tzw. sztuką maszyny. Został wówczas uznany za jednego z najważniejszych reformatorów teatru, który uważał, że termin „scenografia” powinien zostać zastąpiony nowoczesnymi terminami: „scenodynamika” i „scenotechnika”. Były one bardziej adekwatne, ponieważ sugerowały wykorzystywanie nowych zdobyczy technicznych i konstrukcyjnych w oprawie spektakli teatralnych.”
Wystawa podzielona została na części: Prampolini i wczesny futuryzm, Maszyna, Teatr i lata 2-te, Lata 30-te.
–
The second exhibition celebrating the centenary of the avant-garde in Poland represented the first reconfiguration of the exhibition system designed for the series. The system's adaptability allowed for the creation of spaces—this time different from Superorganism—using modular walls supplemented with new, exhibition-specific displays. Their role was to adapt to the specific curatorial project and the spatial objects presented. In the case of Prampolini…, visitors could see unique models, theatrical costumes, and film screenings. An additional layer of the exhibition was provided by synchronous timelines illustrating the relationships between artistic groups, themes, and chronology.
From the curatorial description: "Italian Futurism of 1909-1944 was the first and longest-lived movement of the European avant-garde. Founded by Filippo Tommaso Marinetti, it encompassed all fields of literature and art: from poetry, through visual art, photodynamism, theater, and architecture. It extolled the praise of the mechanical man and extolled the progress of civilization. It was not without reason that this movement arose in Italy, where the awareness of the ties to ancient culture and the impossibility of escaping from under its burden must have aroused opposition among young, innovative artists."
"In the 1920s, Enrico Prampolini was strongly influenced by international avant-garde experiments related to the so-called art of the machine. He was then recognized as one of the most important reformers of theater, believing that the term "scenography" should be replaced by the modern terms "scenodynamics" and "scenotechnika." These were more appropriate, as they suggested the use of new technical and structural advances in the setting of theater performances."
The exhibition is divided into sections: Prampolini and Early Futurism, The Machine, Theatre and the 1920s, and The 1930s.
–